ГоСПоДАР НА ПРСТЕНИТЕ
Смејглер! Фатив една!
Фатив една! Смејглер! -Ајде! Ајде извади ја!
Тиодон!
Знаеш ли што значи тоа?
Зошто?
Затоа што е мојот прв ден...
Мој бесценет...
...што ќе не проколне... не однесе далеку!
И ние го ограбивме драгоцениот...
дури и не знаеше дека е толку осамен...
И така го заборавивме вкусот на лебот.
Звукот на дрвата.
Неопходноста од ветрот.
Ние дури и го заборавивме
нашето сопствено име.
Разбуди се!
Разбудете се спанковци. Мораме да одиме.
Да, мораме веднаш да заминеме.
Колку време не си спиел г-не Фродо?
Сме оделе премногу долго.
Мора да доцниме. -Да.
Зарем не е ден сеуште?
Или денот се претвора во темнина.
Ајде!
Мораме да одиме! Нема време...
Не пред да речи г-н Фродо. -Немаме време, будаличко!
Еве...
А што ќе биде со тебе? -ох не, јас не сум гладен.
Барем да не заборавиш дека имаме леб. -Сем...
Во ред. Не ни остана баш многу.
Мораме да бидеме внимателни. Сега излегуваме.
Тоа тебе ќе ти треба, Фродо.
И би требало да биде доволно.
За што?
За патувањето до дома!
Ајде побрзајте.
...најсигурните места овде... Побрзајте!
ВРАЌАЊЕТо НА КРАЛоТ
Јас се осеќам како да сум повторно назад кај зелениот змеј
после тешки денови на работа. -Само, што ти никогаш не си
работел тешка работа.
Добредојде господару мој! За големата стража!
Млади и зелени!
Не забавивте... и уште и пушите!
Ние седиме на полето на победата уживајќи во удобноста.
Посолено свинско е конкретно добро.
Посолено свинско?
Ние сме под наредби! Даваме допринос.
Кој ја превзеде одговорноста на големата стража.
Заклучи ја оваа кула.
За тоа ми требаат тројца. Со голем допринос на Бога.
Ајде да му ја откинеме главата и да завршиме со тоа. -Не!
Тој не е повеќе моќ.
Полињата на Сароуман. Тој се ќе измие.
Дрва повторно ќе се вратат да живеат овде.
Млади дрва, млади дрва...
ова може да нанесе зло. -Подобро излегувај!
Јас тоа ќе го земам.
Брзо сега!
Вечерва им ја посветуваме на тие што ја дадоа својата крв
за да ја одбранат својата татковина.
Да ги поздравиме победоносните мртви!
Каде се упати Арагон...?
Јас сум среќен за тебе. Тој е чесен човек.
Вие сте двата чесни луѓе.
И нема неуспех со Рохан.
Кој ги поведе луѓето до победа.
Не ме слушај мене.
Ти си млада. И вечерва е за тебе.
ТАКА! ЈАС ПоБЕДИВ!
Нема вести од Фродо. -Ниту збор.
Ништо.
Имаме време.
Секој ден сме поблиску до бесмртноста.
Дали е сега тоа важно?
Што ти зборува срцето?
Дека е Фродо жив.
Да.
Да, тој е жив.
Потивко! Ќе ги разбудиш!
Тие знаат. Тие знаат! Тие не очекуваат нас.
Не! Не. Никогаш!
Смигл ги мрази гнасните хобити.
Смигл сака да ги види.
И биди свесен дека... штом го стори еднаш,
тој ќе го стори тоа пак.
Тоа сме ние... ние!
Мораме да го донесиме драгоцениот. Мораме да го вратиме назад.
Трпение! Трпение, љубов моја.
Прво мораме да ги поведеме кај неа.
Прво, да ги поведеме до дивата sвезда.
Горе, горе, горе, остануваме и потоа си одиме!
И така после доаѓаме до вечноста.
И кога тој ќе влезе... нема излегување.
Таа е секогаш гладна.
Таа секогаш има потреба да се храни.
Таа мора да јаде. Или ќе биде вечно жедна.
А тоа не е баш со пријатен вкус.
Не. Воопшто не е пријатно,
љубов моја...
Таа е жедна за свежо месо. Хобит месо.
И кога таа ќе ги исфрли коските и ги испразни алиштата
тогаш, ние ќе го најдеме. -Ќе го земам од мене!
За нас. -Да, тоа ќе биде за нас.
Драгоцениот ќе ти помогне секогаш.
Не! Немој, господару! -остави го на мир!
Јас го слушнав тоа од него. Тој не направи убијци! -Никогаш!
Смигл не би повредил ни мува.
Тој е хобит, дебел хобит
кој мрази смигл и
кажува гнасни лаги.
Ти мизерен мал црву!
Мене ме нарекуваш лажго!? Ти си лажго!
Престани! Изгубени сме! -Не ми е грижа!
Не можам да го сторам тоа г-не Фродо. Само чека околу нас
и ќе не убие! -Не го испраќам никаде.
Не гледаш ти, зарем? Тој е злобник.
Не можиме ова да го сториме самите. Не без водич.
Потребен си ми покрај мене.
Јас сум на твоја страна, г-не Фродо.
Знам, Сем. Знам.
Но верувај ми. Дојди смигл.
Sвездите се покриени.
Нешто се случува на исток.
Злоба која што не преспива.
окото на непријателот се движи.
Каде си тргнал ти?
Пипин!
Пипин?
Фродо...
Пипин! -Дали си ти луд? Сакам само да го погледнам.
Само уште еднаш. Врати го назад.
Пипин!?
Немој!
Пипин!
Тој е овде... -ЈАС ГЛЕДАМ...
Пипин!
ПоМоШ! СТАНЕТЕ!
АЈДЕ ПоМоГНЕТЕ МИ!
Пипин! -Кој од вас двата го зеде?
Погледни ме...
Гандалф... прости ми...
Погледни ме! Што гледаш
Дрво. Некое далечно дрво.
Беше мртво...
Рече дека гори. -Минастирит...
Зарем е тоа што го виде? -Јас видов...
Го видов него!
Можам да го слушнам неговиот глас во мојава глава.
Ајде извади го надвор! Зборувај!
Ме праша како се викам. Јас не му одговорив.
Ми помогна... -Што му кажа за Фродо и прстенот?
Не постоеше лага во очите на Пипин.
Будалест... но сепак чесен, останува.
Ништо не му кажал Сарон за Фродо и прстенот.
Тој е чудно среќен. Пипин несфаќајќи видел дел од нег. план.
Сарон се движи за да нападни во градот на Минастарит.
Тој еднаш го поразил добро непријателот.
Тој добро знае дека Еревалиндиал стана сила.
Човекот не е слаб како што би требало.
Сеуште постои храброст. Сила вероватно доволно
за да го предизвика. Сарон се плаши од ова.
Тој нема да ризикува луѓето на Средниата Земја да се обединат
под еден кров.
Тој ќе го подигне Минастирик се до земјата.
Пред тој да го виде кралот да се врати на тронот на луѓето.
Затоа тој мора да биде подготвен за војна.
Кажи ми...
Зошто ние треба да јаваме на помош кај тие кои не дојдоа кај нас?
Што ние му должиме на Гондор?
Јас ќе им кажам. -Не! Тие мораат да бидат предупредени.
Ќе бидат...
Ти мораш да дојдеш до патот.
Следи ја реката. И побарај ги црните овци.
Сфати го ова.
Работите се сега во движење и не можат да бидат незавршени.
Јас јавам за Минастирит.
И нема да одам самиот.
од сите љубопитни хобити што Перигрин ги зеде, ти си најлошиот.
Побрзо, побрзо!
Каде одиме? -Зошто ли само се погледна?
Зошто ти секогаш мораш да се погледниш?
Не погледнав. Не можам против тоа.
Никогаш не ни можеш.
Жал ми е, во ред?
Нема повторно да го сторам. -Зарем не ни сфаќаш?
Непријателот мисли дека ти го имаш прстенот.
Ќе започне да те бара тебе, Пип. Сега ќе мораат да те извадат одовде.
А ти... ти доаѓаш со мене.
Мери! -Ајде!
Колку е далеку Министерис? -Три дена јавање.
Ако започниме веднаш. И подобро надевај се да не
сретнеме од тие пред нас.
Еве... нешто за по пат.
Да трае се до крајот. -Знам дека ти се заврши.
Ти пушиш премногу, Пип.
Но... ние ќе се видиме наскоро.
Зарем нема? -Не знам.
Не ми остана многу надеж... -Мери!
Тргнувај веќе. Покажи ни го лицето на водичот.
Мери!
Мери!?
Понеси ја покрај најбезбедниот пат.
Бродот чека кај Грејхејвенс.
Ќе ја чека неа да ја пренесе преку големото море.
Последното патување на Аровин.
Не постои веќе ништо за тебе овде.
Само смрт.
Лејди Аровин! Не смееме да задоцниме.
Моја лејди!
Кажувај ми што си видел. -Аровин...
Ти го имаш дарот на предвидувањето.
Што ли си видел?
Јас се погледнав во твојата иднина и јас видов смрт.
Но постои исто така и живот.
Ти виде дека постои и дете. Ти го виде мојот син.
Таа иднина скоро заврши. -Но не е загубена.
Ништо не е сигурно.
Нешто е сигурно.
Ако јас го напуштам него сега...
јас ќе жалам за тоа вечно.
Време е.
оД ПЕПЕЛоТ НА оГНоТ ЌЕ БИДЕ ВоЗДИГНАТ
И СВЕТЛо оД СЕНКАТА ЌЕ СЕ ИЗДИГНЕ
СЕЧИЛо ЌЕ БИДЕ ПоПРАВЕНо ШТо БЕШЕ СКРШЕНо
оНоЈ ШТо оСТАНА БЕЗ КРУНА ПоВТоРНо ЌЕ БИДЕ КРАЛ
ПоВТоРНо БоРИ СЕ Со МЕЧоТ.
Божји раце...
Животот на Елдарес те напушта.
ова беше мојот избор. Убиство...
Убиство по твоја желба или не...
Сега не постои брод веќе. Се вратија со мојот крај.
Ние само што поминавме низ царството на Гондор.
Минастирит.
Градот на кралевите.
ова е дрвото... Гандалф! Гандалф!
Да. Дрвото на Гандор. Дрвото на кралевите.
Лорд Денасор како и да е не е крал. Тој се грижи, само.
Наследник на тронот. -Послушај ме внимателно...
Лорд Денетор е таткото на Боромир.
Да му ја соопштиме веста за смртта на неговиот сакан син е
крајно несоодветно.
Не доаѓај понатаму.
И немој ни да зборуваш.
Всушност, подобро е и воопшто да не зборуваш.
Здраво Денасор, синот на Екселион!
Лорд и стјуард на Гондор.
Јас доаѓам со бранувања во овој темен час, и со взаемна жалост.
Можеби ти дојде да ми го објасниш ова.
И се надевам дека дојде да ми кажиш зошто мојот син е мртов.
Боромир умре за да не спаси нас. Моето кралевство и мене.
Тој не успеа да не одбрани нас од многубројната сила. -Пипин!
Јас ви се нудам себе си на услуга, како што е оваа.
За возврат на неговата смрт.
Станувај!
Господару мој, ќе има време да се пожали по Боромир.
Но тоа не е сега.
Војна надоаѓа.
Непријателот е на твојот куќен праг.
Како стјуард на дејност на бранител на овој град
каде се армиите на Гондор?
Ти сеуште имаш пријатели. Ти не си сам во оваа борба.
Испрати збор до Теодор Мондрохен, запали ги светилниците.
Мислиш дека си мудар, пријателе. А сепак заради своите сплетки
немаш мудрост.
Дали мислиш дека очите на Тара се слепи?
Јас сум видел повеќе одошто ти знаеш.
Со твојата лева рака би ме искористил како штит против Модор
а со твојата десна би посакал да ме отфрлиш.
Јас знам кој јава со рацете на напред.
ох да... веста допре и до моиве уши на Арагон
синот на Аратон и ти велам сега дека нема да потклекнам
кон оваа навала од север.
Последниот од куќата на Арагон си замина.
Нашата милост не ти дава дозвола да го порекнеш
враќањето на кралот. Стјуард...!
Светот на Гондор е мој!
И ничиј друг.
Дојди.
Па си замислувам дека ова е само церемонијална позиција.
Мислам, зарем не очекувате од мене да заминам да се борам, нели?
Не сега во слушба на стјуардот. Не сега.
Ќе мора да правиш како што ќе ти биде речено.
Телегрин го одзеде Богот на Ситадурм.
Толку е тивко.
Тоа е длабок здив пред невреме.
Јас не сакам да бидам во борба.
Но да чекам на работ од она што дури и не можам да побегнам
е дури и полошо.
Дали има некоја надеж, Гандалф? За Фродо и Сем.
Никогаш не се знае.
Само будалестите се надеваат.
Нашиот непријател е подготвен. Неговите сили се собрани заедно.
Не само орsите, луѓето исто. У патувајќи се на југ.
Платеници од обалата. Сите одговори лежат во тоа.
ова ќе биде крајот на Гандор ако смееме.
овде Хамарстрок ќе падне најтешко.
Само ако реката е завземена.
Ако паднат и водопадите, ќе падне и последната одбрана
на градот.
Но ние ќе мораме да почекаме, нели? Мораме да продолжиме со нешто.
Гандалф?
Саран сеуште треба да го открие својот смртоносен список.
оној што ќе ги води армиите на Модор во војна.
оној, за кој се вели дека ниеден жив човек не може да го убие.
Кој крал на Енгмар
ти го имаш веќе сретнато.
Тој го избоде Фродо на почетокот.
Тој е господарот на Назгул. Најголемиот од деветте.
Минас Молгулм е неговиот последен.
Колку е мртов градот.
Мошне непријатно место. Исполнето со непријатели...
Чекајте! Почекајте! Да видам, прво да видам...
Дојдете! Дојдете...! Погледнете!
Ние го пронајдовме!
Тоа е на Модор.
Тајната е таму.
Качувај се...
Не! Г-не Фродо! -Не во тој правец!
Не! Ме повикуваат мене. -Не!
Чекајте! Чекајте!
Веќе можам да го почувствувам неговото сечило.
Дојде до тоа најпосле.
Големата битка на нашето време.
Го имаме! Да се качуваме! Мораме да се качиме.
Веќе се испратени.
Парчињата се движат.
Постои една задача што треба да биде извршена.
У ште една можност за еден од детството кој стана голем воин.
Ти не смееш да ме издадеш.
Потивко... -Кон реката!
Побрзо, брзо! Ајде.
Побрзо...
Извлечете ги мечевите.
Веќе е запален!
Надежот е Кендроу.
Градот е во тревога!
И Роханд мора да одговори.
Мора до него да слушне!
Испрати ја армијата на Дон Хероу.
Каде многумина од нас неможат да бидат пронајдени.
Имате два дена.
На третиот ние јаваме кон Гондор
и во војна.
Кемли!
Прати ја новоста се до реката. Нека секој способен човек слушне.
Ти јаваш со нас. -Само да ве испратам.
Тоа е традиција за жените да ги испраќаат мажите.
Мажите го најдоја нивниот капетан.
Тој ќе ги следи во битка дури и во смрт.
Ти ни даде нас надеж.
Значи, тоа е пред sидовите на Минастирит, страшниот суд
на нашето време ќе биде одлучен.
Сега е тревога! Јавачи на Броухард,
вие сте одбрани. Сега исполнете ја честа, за господарот и земјата.
Не можиме да ги задржиме. Градот е изгубен.
Кажете им да не престанат. Ќе продолжиме до Минастирит.
Повлекување! Го напуштаме градот!
ПоВЛЕКУВАЊЕ! ПоВЛЕКУВАЊЕ!
Времето на луѓето е завршено.
Дојде времето на орк.
Тие ги пробија нашите сили.
Го завзедоа мостот и западната страна.
Воините на орк ја преминуваат реката.
Тоа беше повеќе одошто ни беше предвидено.
оваа пресуда одамна беше предвидена.
Гледам, не е сторено ништо.
Фаримир!
ова не е првата половина крило до нашата патека.
Не...
Ти си ги видел Фродо и Сем?
Каде? Кога...? -Во Итилијан.
Не пред два дена.
Гандалф, тие го одбраа патот до Молгул Бејл.
А потоа ќе ги преминат и силите на У нгор.
А што значи тоа?
Што не е во ред?
Кажи ми. Кажувај ми се.
Внимателно господару. Внимателно.
Внимателно пред да паднеш.
Мошне е опасно.
Дојди господару!
Дојди до мене...
Г-не Фродо!
Повлечи се ти!
Не го допирај!
Што ли ти паѓа на памет? Што сум му направил нему?
Господару?
Господару, тоа е голема тежина.
Зборувај со носот.
За тоа никој не знае.
Тоа излегува од неговите очи.
Мошне наскоро, ти ќе го запрашаш него. Ќе видиш.
За она што е некогаш одземено од тебе.
Не го сопирај нападот додека градот не е завземен.
Пороби ги сите.
Еден од нив не е овде.
Јас ќе го скршам.
А што ако тие не пронајдат? - Ќе дојде и нашата армија.
Храброста е сега најдобрата одбрана што ја имате.
овде се колнам на бестрашност дека ќе му служам на Гондор.
Во мир или во војна. Кога ќе живеам или умирам...
од... силата на овие раце...
додека мојот господар не ме ослободи
или смртта да ме земи.
И јас нема да го заборавам.
Ниту чувство за награда што е дадена.
Извалкан со љубов.
обвиткан со чест
оваа оданост
со освета...
Јас мислам дека ние не треба толку радо да ги отфрлиме
надворешните одбрани. одбрамбени сили кои
твојот брат долго ги одржа во такт.
Што ќе ми помогниш да направам? -Нема да ја излечам реката на
Поленор. оскилит мора да биде завземен.
Мој господару, оскилит е завземен.
Многу нешта мораат да бидат ризикувани во војна.
Дали има капетан овде кој сеуште има воља да ја
изврши желбата на неговиот капетан?
Ти посакуваш сега нашите места да беа заменети.
Јас да умрев а Боромир да живееше.
Да. Го посакувам тоа.
Штом ти недостига Боромир,
јас ќе сторам се што можам во неговата смрт.
Ако некогаш се вратам
размислувај подобро на мене, татко.
Тоа ќе зависи од начинот на твоето враќање.
Што си намерил? Се прикрадуваш, нели?
Се прикрадувам?
Се прикрадувам!!!?
Смигл покажува тајна која никој друг не може да ја најде.
Се прикрадувам...?
Мошне убаво, пријателе. ох да, мошне убаво...
Во ред! Во ред...
Само се посомневав, тоа е се. А што правеше ти?
Се прикрадував. -Фино. Нека биде по твое.
Жал ми е што ве разбудувам, г-не Фродо.
Мораме да продолжиме понатаму.
Сеуште е темно. -Секогаш е темно овде.
Го нема!
Нашиот леб! -Што?
Тоа беше се што ни остана.
Тој го зеде. Мора да бил тоа тој.
Смигл? Не, не... Смигл го мрази лебот.
Ти си лажлив стаорец! Што ли направи со него?
Тој не го јаде. Не може тој да го зел.
Погледнете! Што е ова?
Тоа се трошки од леб. Тој го изел.
Тој го изел.
Слушни ме, тој секогаш има здрвено лице кога господарот го гледа.
Тоа е валкана лага!
Тој го зел и сега лаже!
Сем! Престани!
Сем!
Ќе го убијам! -Сем! Не!
Леле... жалам! Не мислев да одам олку далеку.
Јас бев само... многу лу.
Еве само... само одмори се малку.
Јас сум во ред. -Не. Не, не си во ред.
Преморен си.
Тој Голум...! ова место...
Тоа нешто околу твојот врат!
Јас би можел да помогнам малку.
Јас можам да го носам на некое време.
ДА Го ПоНоСАМ НЕКоЕ ВРЕМЕ
ЈАС МоЖАМ ДА Го НоСАМ...
Тргни се! -Јас не сакам да го задржам!
Сакам само да помогнам.
Гледаш? Гледаш...?
Тој го сака за себе си.
Замолчи ти!
оди си! Заминувај одовде!
Не, Сем.
Тоа си ти.
Многу ми е жал Сем.
Но тој е лажго!
Тој те труе против мене.
Ти не можеш да ми помогнеш веќе.
Ти не го мислиш тоа.
оди си дома.
Фаримир! Фаримир...!
Желбата на твојот татко се претвори во лудило.
Не си го фрлај животот толку лесно.
Таму лежи мојот живот, не овде.
Твојот татко те сака, Фаримир.
Тоа ќе го запомни пред крајот.
Дали можеш да пееш господаре Хобит?
Па... да!
Барем, доволно добро за мојот народ.
Но ние немаме песни за голема тага и...
злобни времиња.
А зошто твоите песни да не се погодни за моите празнини?
Ајде, испеј ми песна.
Господару мој!
Билбо, колкумина? -Донесувам 500 луѓе
по ваша желба, господаре мој.
Ние имаме уште 300!
Каде се другите јавачи? -Ни еден не дојде, господару мој.
Ги има 6000.
Помалку од половина за кои се надевав.
6000 нема да бидат доволно за да успееме во тоа.
У ште ќе дојдат.
Иако ги изгубивме оние при поразот на Гондор.
Мораме да зборуваме со секој што се повлече.
Непријателот е неуморен.
Исто така и многу тивок.
Тие стануваат многу нервозни. Доаѓа од планината.
А она онде... каде тоа води?
Тоа е патот до Демалт. Вратата под планината.
Никој од таму никогаш не се вратил.
Таа планина е злобна.